Zoekt u Christelijke gedichten voor kerkblad, liturgie, bijbelstudie, vieringen of een gedicht bij een Bijbelgedeelte? De gedichten die u hier aantreft mag u ongewijzigd met vermelding van naam en bron vrij gebruiken. Zoekt u een Christelijk kerstverhaal, Paasverhaal of een digitale verjaardagskaart, beterschapskaart, condoleancekaart of doopkaart met een gedicht? Ook die kunt u hier vinden. Voor vragen of het verzorgen van een lezing met voordrachten of een workshop kunt u contact opnemen via cobytjeert@live.nl Inmiddels is er ook een volledig programma voor Kerst en Pasen. Mijn boeken zijn verkrijgbaar bij de boekhandel in de buurt, bestelmijnboek.nl, bij bol.com en te leen in de bibliotheek. Voordrachten zijn te beluisteren op https://www.luistergedichten.nl/index.php/component/comprofiler/userprofile/905-poelman

dinsdag 31 december 2019

Slingertijd


Handen omklemmen
het koude metaal,
zittend op het plankje
reiken voeten achterwaarts
tot aan de tenen het zand.
Benen recht naar voren
wiegt ze zich vooruit
om langzaam
met het lichaam
vaart te maken.
Wind suist langs haar haren,
schakels kraken,
in haar maag zweeft vaag
het draaierig gevoel.

Ontspannen laat ze zich
door lucht en ruimte voeren,
geeft zich over
aan hetgeen ze hoort.

Wanneer ze uitgeschommeld
haar gedachten ordent,
herinneringen
uit de kindertijd beschrijft
waar vader achter haar
met uitgestrekte armen
haar in de hoogte drijft
weet ze Wie haar voortbewoog
door heel haar levenstijd.

Coby Poelman-Duisterwinkel

vrijdag 27 december 2019

Uitzicht op Uw koninkrijk

U wilt voor ons
een paradijs op aarde,
leerde ons hierom vragen
aan de Vader.
Nog is Uw rijk
op aarde niet geland,
toch zie ik soms
een stukje van Uw strand,
Uw licht over het water,
Uw schaduw in het zand,

vooral daar waar Uw wil gebeurt,
Uw brood wordt doorgegeven,
wanneer Uw boog de hemel kleurt,
kleurend ons grijs verleden.
Heer, in Uw vaderlijk gebed
hebt U de mens al in Uw licht gezet.

Coby Poelman - Duisterwinkel

maandag 16 december 2019

Haar kerstkaart

Elk jaar verscheen haar kaartje,
dit jaar ontbreekt haar groet.
Haar laatste kaarten toonden
een bevend schrijfgemoed.
Ook haar adres werd anders,
werd ze verzorgd, verpleegd?
We zullen spoedig weten
of ze nog kaartjes leest.

Die lieve trouwe dorpsgenoot
die altijd aan ons dacht.
Wat vreemd als ze opeens verstilt
op een decemberdag.
Ze bleef een kerstkaartkennis
tot in haar laatste kracht,
we lieten elkaar weten;
Hij komt, Hij wordt verwacht!

Coby Poelman - Duisterwinkel

zondag 8 december 2019

Vele woningen

Wij waren in Uw huis
en thuisgekomen
welde in mij een vraag
over Uw Vaderhuis
met vele woningen.

Die woningen
zijn dat misschien
de mensen
in wie U woning hield,
die bij U zijn gekomen?

Hoe het ook zij,
ik ben verheugd
dat Uw Geest
in ons wil wonen.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Gepubliceerd in de bundel 'Geloofsvreugde'

maandag 2 december 2019

Vergissing?




Ik schonk twee kopjes koffie in
maar ik was alleen,
toen kondigde Ik ben zich aan
en zijn we in gesprek gegaan.
Hij schenkt mij dagelijks levenszin,
nooit schonk ik koffie voor Hem in.


Toen dacht ik aan Maria,
aan wat Hij tegen Martha zei,
zo dicht was Hij vandaag bij mij.
Voelde Hij mijn verlangen?
Hoorde Hij Zijn gezangen?
Zag Hij hoe ik Hem verwacht?
Wat was het dat Hem bracht?

Als ik mij niet zo had vergist
had ik dan Zijn komst gemist?
In alle drukte van Advent
heeft Hij zich zelf tot mij gewend.

Coby Poelman - Duisterwinkel

vrijdag 29 november 2019

Vredebrenger van vandaag

Vandaag was Hij bij mij, de Engel
die ook in Lukas bij Maria was,
niet fel verlicht of hemels blinkend,
toch was Hij er door wat ik las
en me verplaatste in het meisje,
de woorden hoorde met haar hart,
bedenkend wat dit eeuwen later
persoonlijk mij te zeggen had.

Is het voor ieder weggelegd
Hem in of om je heen te voelen,
engelen hebben veel gezegd
Godsvrede voor het volk bedoelend,
misschien komen nog mensen samen
die van Zijn nieuws hebben gehoord
maar die nog niet kunnen beamen
ook mij geschiede naar Uw woord.

Verwachtend loop ik door de kamer
met engelwoorden in mijn hart,
weer onderweg naar Zijn geboorte
en naar Zijn wederkomst op aard,
neuriënd de engelwoorden
voor enkele herders in het veld
die ook vandaag voor ieder gelden,
dat heeft Hij mij zojuist verteld.

Coby Poelman - Duisterwinkel


zondag 24 november 2019

Winters bosgezicht

De bomen in ‘t besneeuwde bos
buigen licht voorover,
bewonderen de zachte vacht
op hun verdorde lover.
De zon verwarmt hun schitterende kruinen,
laarsjes breken het wit van bladerduinen,
een ruiter groet een hondenfluiter,
voetstappen stempelen het pad,
kinderen ontdekken een schat,
iemand neuriet zacht een lied,
kijkt naar boven en geniet.

De lichte bomen zwijgen,
hun takken neigen,
mijmeren over onthulde geheimen,
de sneeuw bedekt wat is geweest,
zuivert en geneest.

Coby Poelman - Duisterwinkel

vrijdag 15 november 2019

Kerstbede

Hij had nog geen geboortekaart,
het hemels kind, op aard gebaard,
Zijn naam werd overal bekend
door ’t Woord van God, tot dit moment.
Dat het mag worden doorgegeven
als hoogtepunt in ieders leven.

Coby Poelman - Duisterwinkel

zaterdag 9 november 2019

Schilderachtig



Het winters landschap aan de blinde muur
wekt in een waas van geheimzinnigheid
de aandacht op nabij en eindigheid
door roze nevel als een lichtend vuur.

Wachtende bomen wenken uit hun stam,
zie hoe die mist ons vergezicht ontnam.

Coby Poelman - Duisterwinkel

woensdag 30 oktober 2019

Als Hij maar bij me is

Hij was al bij je
in de moederschoot,
voelde het wiegen
van de kinderwagen,
je eerste stapjes
zag Hij en genoot,
Hij hoorde ook
je stamelende vragen.

Heb je het wel gemerkt
dat Hij er was
toen jij onwennig aanschoof
in die nieuwe klas,
je was zo kwetsbaar nog,
naïef en argeloos
en zo verdrietig
als men jou niet koos.

Zo gaandeweg
heb je ontdekt
dat Hij het was
die meeging aan je zijde
en nu je grijs geworden bent
weet je, mijn toegewijde
is Hij, altijd en overal,
je leeft als een bevrijde.

Al ben ik kwetsbaar
zeg je sterk,
het geeft niet,
Hij is bij me.

Coby Poelman-Duisterwinkel


Gepubliceerd in "Granaatjes met een gouden slot" (2015)

maandag 21 oktober 2019

Groene kerk

Even stilstaan
in de tijd
die loopt en tikt en holt,
genieten
van dit mooi moment
in Gods rijke scheppingspracht,
de aanblik van wat komt.

Even stilstaan
in Zijn rijk
dat zich op aarde toont
in een moment van stilte
met Hem
die je bewoont.

Coby Poelman - Duisterwinkel

zaterdag 19 oktober 2019

Waakzame wijzen

Ze kwamen in beweging
bij ‘t horen van een profetie
zich naar Jeruzalem begevend
geleerden in astrologie
ze speurden zo te lezen
dagelijks naar Uw teken
volgden vervuld van vreugde
het stilstaan van Uw ster
waar ze vol eerbied vonden
het kostbaarste U gevend
de mens geworden Koning
van zo eindeloos ver.

Maak ons ontvankelijk als zíj
luisterend naar dromen
gespitst of het misschien
Uw fluistering kan zijn,
schijn voor ons uit
opdat wij mogen komen
waar U vanuit de Verte
Uw stralen stil verspreidt.

Coby Poelman-Duisterwinkel

donderdag 10 oktober 2019

Uw bemoedigend Woord

Wat je ook doet, zo zegt Uw Woord
doe het van harte, als voor Mij.
Heer dank dat ik U hoorde,
Uw Woord bemoedigt mij.
Als ik voor U mijn werk verricht
valt al wat tegenstond mij licht.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Bij Kolossenzen 3:23

dinsdag 8 oktober 2019

Bedankt voor...


Bedankt!
Dat is te weinig,
wat zeg ik dan nog meer?
Bedankt voor wie je was en bent,
voor wat je deed en doet,
en nog is het niet goed.
Hoe kan ik je bedanken,
zo, dat het overkomt
wat jij hebt toegevoegd
aan ’t goede dat ontstond,
hoe jij bewerkte wat je zag,
er was voor wie je nodig had,
gedreven door Wie je bewoog
hield jij je toevertrouwden hoog.

Zo wil ik jou bedanken.
De woorden die ik kreeg
werden me stil gegeven
toen alles in mij zweeg.

Coby Poelman-Duisterwinkel

vrijdag 4 oktober 2019

De Heer spreekt


Vader, ik las wat U
tegen Uw vrienden zei;
-wie naar u luistert, luistert naar Mij-
zegt U dat deze dag ook tegen mij?
-en wie u afwijst, wijst Mij af.-
Wat gaf U hen een kracht!

Ik draag Uw woorden met me mee
wanneer ik mensen spreek
en weet U met Uw stem in mij
als die van mij ontbreekt.

Coby Poelman-Duisterwinkel

woensdag 2 oktober 2019

Je bent een Koningskind

Heer,
waar ik klein was,
onbetekenend
in mensenogen,
kwam U opeens
met Uw onmetelijk
hoopgevende en
veelbetekenende woorden.
U was nabij en welgezind.

Nog klinkt het majesteitelijk
en krachtig in mijn oren:
Je bent een Koningskind!

Coby Poelman-Duisterwinkel


vrijdag 27 september 2019

Cannabislollies


Een dagje Amsterdam,
auto buiten de stad,
lekker met zijn tweetjes
met de vouwfietsjes op pad,
racen door de straten,
een heerlijk vrij gevoel,
gezellig samen praten,
dwars door het stadsgewoel,
hier een patatje eten,
daar een blikje fris
maar wat ziet mijn oog nu,
lollies van cannabis?
zomaar hier te koop
op het Waterlooplein,
ze lonken in bosjes
zowel naar groot en klein.

Het blijft me bezighouden
als we verder gaan,
ik trek me dit verschijnsel
toch wel behoorlijk aan.
Midden in die grote stad
bid ik voor Amsterdam
en ben op slag vergeten
hoe vrolijk ik hier kwam.

Coby Poelman-Duisterwinkel

dinsdag 17 september 2019

Beste vriend




Tussen het maanlicht
en de rozengeur
glanzen de sporen
van verdriet,
wie kent het niet,
gelukkig zijn zij
die de tegenslag
van alle dag
weten te incasseren
en leren
dat echt geluk
niet over rozen gaat,
dat maneschijn verdwijnt
wanneer de zon verschijnt.

Tussen het zonlicht
en het avondrood
glanzen de sporen
van het levenslicht
in een bericht
van Hem die leven geeft
en van je tegenslagen weet
omdat Hij je omgeeft
en alles mee beleeft.

Gelukkig is de mens
die Zijn berichten leest.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Kunstwerk van Yvonne Nederend


donderdag 12 september 2019

Muziektegels


Negen tegels
blinken koperkleurig
in de zon,
drie bij drie.
Een kleuter springt
van tegel naar tegel,
muziek weerklinkt
als van een xylofoon.
De kleuter zingt,
looft, prijst, swingt,
geniet!

Negen tegels
vol muziek
en een dansende kleuter
versieren
een zonovergoten dag
met stralend publiek!

Coby Poelman - Duisterwinkel

Gepubliceerd in de bundel "Geloofsgedichten" (2013)

dinsdag 10 september 2019

Geliefd

Ik denk U in een lichte wolk
en luister of U iets vertolkt.
Bij U is alles zo sereen,
de stilte sluiert om ons heen,
die wordt niet onderbroken
en toch hebt U gesproken,
al is het niet op dit moment,
Uw woorden heb ik stil herkend.

U hoorde hoe geliefd U was,
ik voel nu hoe dat voor U was
en fluister door het wolkendek
hoe lief ook ik U, Vader, heb.

Coby Poelman - Duisterwinkel



Bij Marcus 1 : 11

woensdag 4 september 2019

Sprekend haar Vader?

Vertoon ik al iets
van Uw gezicht,
laat ik me
leiden door Uw gedicht,
zegt men al:
sprekend haar Vader?

Ben ik een
leesbare brief van U
in mijn doen en laten,
zijn het Uw woorden
die ik spreek,
is het Uw liefde
die ik geef,
is het Uw Geest
waaruit ik leef?

U kent mij,
hoort mijn vragen,
ik wil U zo graag
welgevallig zijn,
U meer en meer behagen.
Wilt U mij hierin dragen?

Coby Poelman-Duisterwinkel

Gepubliceerd in: "Geloofsvreugde" (2013)

woensdag 28 augustus 2019

Hoopvolle treurbeuk


We lopen met ons drieën langs de graven,
de dorpsgenoten leven voor ons op,
de droogte heeft hier sporen nagelaten,
de jonge treurbeuk buigt steeds dieper in de top.

We hebben over voorouders gesproken
en wat we hen nog graag hadden verteld
maar eenmaal wordt de levenslijn doorbroken,
toch wordt in dromen soms die lijn hersteld.

Het is alsof de beuk aan ons wil tonen,
ik ben hier na de oude wilg geplant
maar zonder water zal het einde komen
nog voor mijn wortels met de aarde zijn verwant.

Meer dood dan levend geeft hij aan
dat hij zo misschien niet meer kan beleven
wanneer de graven zullen opengaan,
de doden nieuw bestaansrecht wordt gegeven.

Hier in de hof van ons vergankelijk leven
leeft de gedachte aan besprenkeling en doop,
bezinnend voelen we ons met elkaar verweven
en gaan we huiswaarts, in ons leeft de hoop.

Coby Poelman - Duisterwinkel

maandag 26 augustus 2019

Een goede vriend

Soms heb je iemand nodig,
een vriend als die van Job
die zwijgend met je meeleeft
en meeluistert naar God.

Soms kun je iemand zijn,
een vriend als die van Job
die stil met iemand mee bidt
en meeluistert naar God.

Zo in elkaars nabijheid
hoor je misschien nog niets
maar Hij die in je midden is
stilt iets van je verdriet.

Coby Poelman - Duisterwinkel

vrijdag 23 augustus 2019

Kerkdienstbeleving

Samen
thuiskomen in het huis van God,
ons geloof belijden,
verbonden zijn
met Hem.

Coby Poelman-Duisterwinkel

woensdag 14 augustus 2019

Miskraam

Roerloos lig je in zijn handpalm
zo onwaarschijnlijk stil en kalm.
“Het hoofdje is niet goed gesloten”
zegt de dokter vastbesloten.
Je bent al helemaal gevormd
'k voel hoe het binnenin mij stormt
maar je had geen kans van leven.
We moesten je uit handen geven.
Ons jongetje, zo klein en nietig,
je vader en ik zijn zo verdrietig.

Een lied welt 's avonds op in mij.
Het eindigt met: "Blijf mij nabij".

Coby Poelman - Duisterwinkel





(Maart 1981. Gedicht gemaakt in oktober 2008)

maandag 5 augustus 2019

Aangenaam bezoek

Toen al haar buren
met vakantie waren,
ze dacht dat er geen mens
zo eenzaam was
kwam opeens
dat jonge vrouwtje
die haar iets te lezen bracht,
bleef zelfs even
bij haar zitten,
dronk een kopje koffie mee,
kende haar uit de gemeente,
woonde ook aan de Allee.

Over haar valt
een glans van Vrede
als ze denkt aan dit bezoek.
Ze legt met een blijmoedig hart
 het vilten kruisje
in haar boek.

Coby Poelman-Duisterwinkel


Gepubliceerd in de bundel "Verstillend Licht"

zaterdag 3 augustus 2019

Het overmaatse groen

Eerst riepen ze 
fantastisch en geweldig
maar toen het alsmaar
beter ging
verstilde de
verwondering,
knikte men enkel
uit beleefdheid
tot ook die
ten onder ging.

Het maaiveld
kortgeschoren
zou meer bekoren.

Zie het maar
als bescherming
fluistert de wind
vol ontferming.

Coby Poelman-Duisterwinkel

zondag 28 juli 2019

Verlangen

Soms is het vurig
dan weer lauw
maar nu
doorstroomt
een liefde voor U
zo bijzonder
die als ik het
beschrijven zou
geen boek
bevatten kon…

er is iets nieuws
onder de zon!

Coby Poelman-Duisterwinkel

dinsdag 23 juli 2019

De kerkklok luidt


De klok klinkt nog het zelfde
alleen de tijd verglijdt.
Op zondag spoort hij mensen aan,
in nachten tellen wij de niet geslapen slagen
en op het kerkhof luidt hij droevigheid.

Bij twaalf rook je het koken,
rond zes verscheen het brood.
Voor acht klonk de versnelde pas,
de halte stond vol wachtenden.
In mei het zwijgen in de acht.

Ik denk aan al die keren
dat wij ons haastten naar Gods huis,
de klok die ‘kom maar’ luidde.
In dat ritme liepen wij
en in dat ritme fietsen wij.
‘Kom maar, kom binnen, voel je vrij!’

Coby Poelman-Duisterwinkel

zondag 21 juli 2019

...... zend ik ook u

Ergens in het land
bidt een stille fietser
voor ieder die passeert.
Niemand ziet het,
niemand hoort het
maar gedreven
door de woorden:
zend Ik ook u
ziet de fietser
de mens
met biddersogen.

Over heel de wereld
zijn lezers
aangestoken.

Stille fietsers bidden
voor ieder die passeert.
Niemand ziet het,
niemand hoort het
maar ergens
op de wereld
is iets moois begonnen.
In Christus’ vrijheid voelen
mensen zich gezonden.
 
Coby Poelman - Duisterwinkel

Gepubliceerd in de bundel:"Geloofsvreugde"

donderdag 18 juli 2019

De boog in de wolken

Toen het licht van de zon
de regen bescheen
zag ik Uw kleurrijke boog
om mij heen.

Door Uw belofte
wist ik Uw blik
gericht op die boog
en daaronder was ik
in een bijzonder ogenblik
zichtbaar met U verbonden.

Coby Poelman-Duisterwinkel


bij Genesis 9 : 16

“Als de boog in de wolken is
dan zal Ik hem zien, zodat
Ik mijn eeuwig verbond gedenk”…

maandag 15 juli 2019

Gods aarde juicht


Gods aarde juicht
in de geplante boomgaard,
zij fluit een lied vol luister naar
het zachte fietsgeluid.
Zij voelt het zaad ontkiemen
in de bloementuinen
en glimlacht naar de
zwerfvuilprikkers in de duinen,
de schoongehouden sloten,
zij bekoren haar
zodat ze zingt uit vreugde,
feestviert in de morgendauw:
Hier houd ik van,
dit is tot stand gekomen
door een goede Geest van trouw.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Opgenomen in het jubileumboek van Torcqué: "Eco del silencio/Echo van de stilte/Tylos aidas". (Zie voor meer informatie https://cobypoelman.blogspot.com en dan in de rechter kolom Torcqué aanklikken)


vrijdag 12 juli 2019

Beleef de dag



Vandaag laat ik de mug
op ware grootte
en neem ik afscheid
van de olifant,

vandaag zit ik niet
bij de pakken neer
maar klim er op
en zie de overkant,

vandaag vertoef ik
tussen wolken,
mij trekt vooral
die lichte rand

want

opnieuw krijg ik een dag
van de Opgestane,
Hij wekt mij op 
en ik beleef Zijn band.

Coby Poelman-Duisterwinkel


Gepubliceerd in de bundel "Beleef de dag"



woensdag 10 juli 2019

Een lied voor elke dag


De engel in het kunstwerk aan de wand
met het gezicht omlaag gericht
blijft na de kerst ook relevant,
herinnert ons aan Gods bericht.

Als ik Zijn boodschap repeteer
die zoveel vreugde achterliet
verlang ik naar Zijn wederkeer,
dan vrees ik niet, dan vrees ik niet
maar hoor het hemels Engelenlied.

Coby Poelman-Duisterwinkel

donderdag 4 juli 2019

Stille roep

Hier sta ik nu,
al weken ongelezen,
ik zie ze wel,
ze hebben het zo druk
maar toch hebben ze tijd
hun borden leeg te eten,
ze bidden ook
en danken nog heel vlug.
Maar zijn ze mij nu echt vergeten?
Maak ik geen deel meer uit van hun geluk?

Dan klinkt een stem:
zullen we even lezen?
Ik glunder, nee,
Gods liefde gaat niet stuk.


Coby Poelman - Duisterwinkel

donderdag 27 juni 2019

Catechisant op bezoek

Jong bezocht oud,
ze maakten samen huiswerk,
oud overhoorde
wat jong te leren had,
oud had voor leren
nooit de kans gehad,
jong scoorde hoog
door deze huisdocente,
oud fleurde op
van alle leermomenten,
ze keken beiden
naar de avond uit,
jong gaf aan oud
een toekomstperspectief,
oud gaf aan jong
een nieuw studeergerief.

Verbonden door geloof en kerk
ontstond opbouwbezoekerswerk.

Coby Poelman - Duisterwinkel

maandag 24 juni 2019

Bij God bewaard


Ze las een sterfbericht
en dacht, ach…
ze bad, Heer,
verlicht hun nacht.

Ze schreef Zijn woorden
op een meeleefkaart;
Weet u bij God bewaard.

Coby Poelman - Duisterwinkel


vrijdag 21 juni 2019

Zingen in het Grote Koor


Er is een man
die naar de dood toeleeft.
Hoe lang hij nog
te leven heeft
is onbekend.
Hij lijdt,
beweegt zich voort
door medicijnen
maar leeft toe naar
beloften uit Gods Woord.
Zo nu en dan
bezoekt hij graven
van goede vrienden
en vraagt zich daarbij af
of ze al zingen
in het Grote Koor.

Er was een Man
die naar de dood
toeleefde.
Hij heeft het lijden
van de mensen
niet gewild,
ontfermt zich
over hen die
diep gelovig
door Hem
over het lijden
worden heen getild.


Coby Poelman - Duisterwinkel


Gepubliceerd in de bundel "Geloofsvreugde"