Zoekt u Christelijke gedichten voor kerkblad, liturgie, bijbelstudie, vieringen of een gedicht bij een Bijbelgedeelte? De gedichten die u hier aantreft mag u ongewijzigd met vermelding van naam en bron vrij gebruiken. Zoekt u een Christelijk kerstverhaal, Paasverhaal of een digitale verjaardagskaart, beterschapskaart, condoleancekaart of doopkaart met een gedicht? Ook die kunt u hier vinden. Voor vragen of het verzorgen van een lezing met voordrachten of een workshop kunt u contact opnemen via cobytjeert@live.nl Inmiddels is er ook een volledig programma voor Kerst en Pasen. Mijn boeken zijn verkrijgbaar bij de boekhandel in de buurt, bestelmijnboek.nl, bij bol.com en te leen in de bibliotheek. Voordrachten zijn te beluisteren op https://www.luistergedichten.nl/index.php/component/comprofiler/userprofile/905-poelman

donderdag 29 december 2016

Genadig is de Here

Kind van ons kind,
kleine man,
nu al zo eigen,
daar bén je dan.

Je pientere oogjes
nemen ons op,
volgen beweging,
je bloemt uit de knop.

Je warmte, je geur,
je licht gewicht
zo dicht aan ons hart
maakt ons Scheppergericht.

Kind van Uw kind,
kleine man,
nu al zo eigen,
we ademen dank.

Coby Poelman - Duisterwinkel


Uit: "Velden vol melodieën"

dinsdag 20 december 2016

Nieuwjaarsbede



Moge het nieuw gegeven jaar
ons openvouwen voor elkaar,
moge Zijn licht door werelds nacht
ons brengen waar Hij wordt verwacht.

Coby Poelman-Duisterwinkel

donderdag 15 december 2016

Hemels geboortebericht

In de schaduw van het licht
ligt ergens in het stro
een moegestreden moeder
haar ogen opgelicht.
Er is geen bed op klossen,
ze heeft geen wieg, geen kruik
en geen elektrisch licht.

De man kijkt in het rond
en vindt een voerbak
voor het pasgeboren Kind.

Kijk eens door de kier
van het kapotte dak,
het is de ster
waarover men sprak,
die schijnt op het Kindergezicht
dat schittert van licht!

Met een stralend gezicht
vertrekken verwonderde herders.
Volg dan hun spoor van licht,
geef het aan iedereen door,
dit hemels geboortebericht.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Uit: "Het pinkstert!"

maandag 12 december 2016

Kerstgebed

Eeuwige Vader, Vredevorst

Brandend van verlangen
kwamen we naar Uw Huis.
Vol eerbied en ontzag
het evangelie horend
voelen we verbondenheid
met Uw geloofsgetuigen
in die heel bijzondere nacht.

Het licht van engelen omringt ons
bij het zingend Eer zij God.
Uw ster straalt ons
van verre tegemoet,
lokt ons in gedachten
naar waar wij in ootmoedigheid
het heilig Kind verwachten.

We leven ons met hen
die ’t Kind aanbaden in,
voegen ons bij de ouders
in groot geloofsvertrouwen
wetend dat ons in Hem
de Redder is geschonken,
gedenken met wie uit
de beker dronken
dat wij door Hem bevrijd
ooit mogen ingaan in
Uw eeuwigheid.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Uit: "Het pinkstert!" (2012)

vrijdag 25 november 2016

Kerstboodschap om de hoek

In haar erker staan
de wijzen op het oosten,
een stukje verder
lopen schapen met een herder,
aan de zuidkant
zie je Maria en Jozef gaan,
de stal met os en ezel
wachten op het westen,
de voerbak staat nog op de kop,
het vilten kindje onderop.

Bij het kaarslicht
van de kerstnacht
haalt ze wijzen uit het oosten,
schapen met hun herder,
Maria en Jozef naar de stal,
de voerbak keert ze om,
nu ligt het kindje boven.
Dit is voor haar jaar in jaar uit
een uiting van geloven.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Uit "Het pinkstert!" (2012)

maandag 21 november 2016

De stem van God

Soms roep ik mijn naam
zoals moeder die riep
als ze me wakker maakte,
dan hoor ik in mijn roep
haar warme stem onder de trap.

Nu denk ik aan wat Vader zei;
Ik riep je bij je naam,
je bent van mij.

Hoe zou Hij klinken
als Hij me wakker roept.
Dat ik Hem toebehoor
troost mij vooreerst genoeg.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Bij Jesaja 43 : 1 en Zondag 1 H.C. 

vrijdag 18 november 2016

Het Hannagevoel

 
Als ze de stille hoop
die zo vaak ijdel bleek
heeft uitgesproken
komt haar gevoel,
mij nog zo eigen,
weer levend in me boven.

Verwachting stijgt,
tegenslag dreigt…

als haar teleurstelling
mijn hart bereikt
is het of troostend
Hanna in me schreit.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Uit: "Verrassend uitzicht" (2013)
 

dinsdag 15 november 2016

Lichtende Schaduw


Ik zag een vage regenboog
over een heldere
gebogen
alsof de één de schaduw
van de ander was.

Mijn pas vertraagde,
zilverkleurig vlogen
speelse vogels
voorlangs
en onderdoor
tegen het lichtend
donkergrijs.

Ik ondervond
hoe schaduwrijke vleugels
zich spreidden over mij.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Uit: "Geloofsvreugde" (2013)

woensdag 9 november 2016

Repetitieruimte

Het koor is niet compleet,
de alt zingt weer alleen
en ook de bassen
kunnen steun gebruiken.
De dirigente hoopt en bidt
dat niemand ziek zal zijn
op zondag in de eredienst,
het groepje is zo klein.

Hoe zou de Grote Dirigent
vanuit de hemel bidden,
Hij heeft allen
genodigd in Zijn Koor.
We kunnen hier op aarde
toch vast gaan repeteren,
verschillend als we zijn
geven we samen goed gehoor.

Al zullen hier en daar
wat valse tonen klinken,
als we met vreugde werken
aan de harmonie
zullen we op een dag
de mooiste psalmen zingen,
vormen de stemmen
een gouden melodie!

Coby Poelman-Duisterwinkel


Uit: "Velden vol melodieën" (2016)

maandag 7 november 2016

Naar Huis


Het is voorbij,
je hoeft niet langer lijden.
Hij heeft zich over je ontfermd.
Het werd te zwaar voor jou
en wie je begeleidden,
je wordt niet meer door pijn getergd.

Je mag naar Huis
zoals je duiven kwamen,
dit was voor jou de laatste vlucht.
Hij kent Zijn kinderen
en noemt hun namen,
Hij kijkt gedurig naar de lucht.

Wij moeten je gemis
nog gaan verwerken
en wennen aan je lege plek.
We vragen Hem
om ons hierin te sterken,
Die eens nieuw leven in ons wekt.

Je mag naar Huis,
het is je eindbestemming,
je bent al zo dichtbij, vlak bij je duivenhok,
je rust nog even uit
in onze afscheidskring,
dag broer van me, ga nu, Hij wacht je op.

Coby Poelman-Duisterwinkel


Geschreven op 7 augustus 2012, de dag waarop mijn broer is overleden.
De titel is ontleend aan de naam van de postduivenvereniging waar hij lid van was.


Uit: "Verrassend uitzicht"(2013)

zondag 6 november 2016

Scheuren in het pleisterwerk

Scheuren in het pleisterwerk
van de gerestaureerde kerk
vertellen de historie
van wie verwond door het verleden
louter kerkpaden betreden
voor concert of glorie.

Wanneer de wond ontpleisterd is
komt ruimte voor vergiffenis
breekt Zijn bevrijding door.

Coby Poelman-Duisterwinkel


Uit:"Geloofsvreugde" (2013)

woensdag 2 november 2016

De rust van Uw zondag


De stilte
die U toezingt Heer,
doorademt echo’s
van weleer,
de rust
van hemelingen.

Hier wordt Uw Woord
bezongen,
het stilt
in ons de honger,
't verlangen
naar Uw keer.

Uw zegen
in het zondagslicht,
het lichten
van Uw Aangezicht,
het geeft ons
zoveel vrede.

Gaande met U
in ’t hier en nu
voelen we door
Uw leven
dat U ons
blijft omgeven.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Uit: "Velden vol melodieën" (2016)


Te beluisteren op  http://www.audiogedichten.nl/audio/religieuze-audio/19-geloof-hoop-liefde/155-het-heil-van-de-zondag

dinsdag 1 november 2016

Had ik maar gezwegen

Had ik maar gezwegen
toen mij onrecht werd aangedaan,
misschien was het dan niet zo ver gegaan.

Had ik maar gezwegen,
waarom moest ik zo op mijn strepen staan
en was ik zo beledigd.

Als ik aan Jezus had gedacht,
hoe Hij gehandeld had,
dan had ik wel gezwegen.

En toch heeft Hij genadevol gegeven,
door alles heen mij stil de weg gewezen
die Hij van plan was met mij te begaan.

Zo is Hij, God, zo heeft Hij mij genezen,
aan wie mij onrecht deed
liet Hij mij stil vergeven.

Coby Poelman-Duisterwinkel


Geschreven voor het thema "zwijgen" van gedichtensite.nl
 

vrijdag 28 oktober 2016

Bemoedigd door God

Ik zie de dingen in een ander licht
nadat ik mijn Verlosser heb gesproken,
als een discipel ben ik aangestoken,
zijn ‘Wees niet bang’
klinkt nu al eeuwenlang,
de naklank nodigt tot ontvang!
Zijn woorden sporen aan
om door te geven, op te staan.
 
Coby Poelman-Duisterwinkel

maandag 24 oktober 2016

Verrassend uitzicht

Heer,
in dit land
waar bergen schaars zijn
en de dalen minder
klinkt het misschien
een beetje raar
maar U begrijpt mij
als geen ander
wanneer ik zeg

Heer,
als ik U niet had
dan was ik nooit zo
zinvol door de
dalen heen gekomen,
dan had ik nimmer
op die hoge berg gestaan
waar U me van het uitzicht
liet genieten;
het dal dat ik met U
ben doorgegaan.

Er ging geen dag voorbij
of U klom voor mij aan
en telkens keek U
of ik er nog was
en U beloofde:
als Ik toch ooit
uit het zicht mocht zijn,
Ik hóu je in het oog.

Heer,
wat een Lichtglans geeft U
dat ik U kennen mag,
U kleurt mijn leven
met Uw fleur
en steunt mij
dag aan dag.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Uit: "Verrassend uitzicht" (2013)

vrijdag 21 oktober 2016

Ik zag het ook

Kom dichter bij Mij,
laat Mij je tranen drogen.
Waar jij vernederd wordt
daar zal Ik jou verhogen.

Coby Poelman - Duisterwinkel

woensdag 19 oktober 2016

zondag 16 oktober 2016

Gebed om moed

Heer,
geef mij moed
om in vrijmoedigheid
te zeggen dat ik van U houd
ook als dat niet in liefde
door de ander wordt ontvangen.
Geef mij de onbevangenheid
om te getuigen van Uw kracht
die in mij leeft
als ik ontmoedigd wordt.

Moedig mij aan
om over U te schrijven
en richt mij op
als ik mismoedig ben.

Help mij
om te bemoedigen
wie moedeloos geworden zijn
of door teleurstelling de moed opgaven.
Behoed mij echter voor de overmoed.

Heer,
zo met U,
gesterkt door Uw nabijheid
durf ik het aan
om in een wereld vol beproeving
blijmoedig en ontvankelijk
Uw weg te gaan.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Bij 1 Johannes 5 : 14


Uit: "Verrassend uitzicht" (2013) 

vrijdag 7 oktober 2016

Flip van de kerk

De nieuwe dominee
wil een Filippus zijn
die mensen als Nathanaël
naar Jezus begeleidt.

Bevlogen als hij is
laat hij zich leiden,
en de Nathanaëls,
ze voelen zich gezien,
raken opgetogen
als hij hen meeneemt
op die weg,
zijn kom en zie
klinkt gaandeweg.

Hij komt hen tegemoet
met warme goede woorden
omdat vanaf de moederschoot
Hij mensen zag en uitzicht bood.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Bij Johannes 1 : 44 - 52

vrijdag 30 september 2016

Het onopvallend vruchtje

Stille Landman, zie mij wachten
in ‘t verborgen duister,
ik draag een heel klein vruchtje maar.
Wanneer U langskomt zult U denken
dat vruchtje is nog lang niet klaar,
ik leef hier in het donker,
durf me niet laten zien,
nooit kom ik in het volle licht,
komt U een keer bij mij misschien?

Ik ben zo bang voor al die ruwe mensen
die plukken in het wilde weg
en met hun ladders langs mij schuren,
geen blik mij waardig keurend
vernielen ze de heg.

Ik wil zo graag meer vruchten dragen
maar er komt geen landman langs
die naar mijn bladerdak komt kijken,
ik heb geen schijn van kans.
Ze lopen allen mij voorbij,
begerig zijn hun ogen
gericht op vruchten in het licht,
naar mij wordt niet gebogen.

O goede Landman,
bent U daar?
U hebt mij niet gemeden,
wat voelt dat fijn, ik zie Uw hand,
hebt U zich niet gesneden?

Stille Landman, hoorde U mij?
Ik heb voor ‘t eerst gebeden!
 
Coby Poelman-Duisterwinkel

Uit de bundel "Geloofsvreugde"

dinsdag 27 september 2016

Onze Vader

Over de hele wereld
bidden we "Onze Vader",
ieder in de eigen taal.

Denken we bij "Onze"
bewust aan allemaal

dan klinken door de wereld
gebeden voor elkaar,
vormen we verenigd
Zijn grote kinderschaar.

Coby Poelman-Duisterwinkel

dinsdag 20 september 2016

Bidden tegen de storm in

We vallen stil,
verdriet vult
hart en ogen,
zo machteloos,
verslagen,
biddend, vragend,
heen en weer geslingerd
tussen vrees en hoop.
 
Dit kind van U,
ze heeft zo veel geleden,
het is zo moeilijk
om haar te zien gaan.
Hoe kan een mens
anders dan in een bede
zo’n zware storm
van leed doorstaan?

Alleen in overgave
aan U in stil gebed
hopende op Uw kracht,
Uw medeleven,
vertrouwend wachtend
op wat U dit kind
om wie U zoveel geeft
na deze storm zult geven.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Uit: "Granaatjes met een gouden slot" (2015)

vrijdag 16 september 2016

Herfstsonnet

Wandelend in de prinsentuin van God
bewonder ik de kleuren van oktober,
de tinten kornalijn zijn ver van sober,
hier klinken klanken als van een fagot.

De herfstzon filtert door verkleurde bomen
die als een poort het uitspansellicht scheidt
van wat op aarde zich voor ons ontspreidt,
ik mijmer over hoe de Heer zal komen.

Zingt heel de wereld al haar Scheppers lof
of laat de hemel ons nog even wachten,
kastanjes glanzen onder bladerstof,

een lieveheersbeestje leest mijn gedachten,
opent de toegang naar de Koningshof,
het vliegt naar oorden van een stil verwachten.

Coby Poelman - Duisterwinkel


Uit: "Velden vol melodieën" (2016)

dinsdag 13 september 2016

Uitgenodigd



De tafel is gedekt,
de gastheer roept zijn knecht,
laat alle gasten komen.

Maar de genodigde ontbreekt,
wie in zijn plaats kwam drinkt en eet,
nooit kregen zij zo’n feestmaal,
zo’n hartelijk onthaal.

Vandaag kwam iemand die het vroeg,
was deze knecht wel enthousiast genoeg?

Coby Poelman-Duisterwinkel

N.a.v. een preekbespreking over Lucas 14 : 15 - 25