Zoekt u Christelijke gedichten voor kerkblad, liturgie, bijbelstudie, vieringen of een gedicht bij een Bijbelgedeelte? De gedichten die u hier aantreft mag u ongewijzigd met vermelding van naam en bron vrij gebruiken. Zoekt u een Christelijk kerstverhaal, Paasverhaal of een digitale verjaardagskaart, beterschapskaart, condoleancekaart of doopkaart met een gedicht? Ook die kunt u hier vinden. Voor vragen of het verzorgen van een lezing met voordrachten of een workshop kunt u contact opnemen via cobytjeert@live.nl Inmiddels is er ook een volledig programma voor Kerst en Pasen. Mijn boeken zijn verkrijgbaar bij de boekhandel in de buurt, bestelmijnboek.nl, bij bol.com en te leen in de bibliotheek. Voordrachten zijn te beluisteren op https://www.luistergedichten.nl/index.php/component/comprofiler/userprofile/905-poelman

zondag 29 juli 2018

Fijn gezelschap

In de zomer van het leven
schijnt Gods schijnsel om ons heen,
Hij wil ons met licht omgeven,
aan het strand, in duin en zee,
waar wij reizen reist Hij mee.

Blijven we toch liever thuis,
ook daar vindt Hij Zijn zomerhuis,
Zijn licht schijnt op balkon en tuin,
Hij ziet dat je al lekker bruint
en heerlijk van Zijn zon geniet.

Rusten wij van wat ons bond,
zie het is goed, Hij gunt het ons.
Hij trekt glansrijk met ons op,
als wij waken, als wij dromen
in de opmaat naar Zijn zomer.

Coby Poelman - Duisterwinkel

woensdag 25 juli 2018

Het laatste houvast

Tussen gesteven wit
zien we herkenning, open ogen,
je hand die zoekt en knijpt,
de hoop herleeft.

Hij geeft
een sprankje tijd
voor nog een afscheidsgroet.

Hij leeft
in jou, in ons,
Hij is de laatste strohalm,
Hij houdt vast,
verlaat niet wat
Hij eens begon.

De laatste hoop
doet leven in Zijn land;

Tussen geweven wit
zie je in Hem herkenning,
Hij opent ogen
en ontvouwt je hand.


Coby Poelman - Duisterwinkel

vrijdag 20 juli 2018

Om te zingen!

O mooie bosbeekjuffer
in zo glanzend blauw,
hoe statig is je houding
zo keurig in je vouw,
hoe fijntjes
je vleugellijntjes,
hoe blinkend je staart,
azuurkleur siert je kopje,
je halsje en je kraag.

O mooie bosbeekjuffer
tegen het lichte groen,
je kleurt de zomerdagen,
betovert het seizoen,
alsof je wilt vertellen
mijn Maker is dichtbij,
bekijk zijn mooie kleurkeus,
een kunstenaar is Hij.

O mooie bosbeekjuffer,
een lied stijgt op in mij.

Coby Poelman - Duisterwinkel

dinsdag 17 juli 2018

De blauwborstsymfonie


Zie je die blauwborst op de paal,
hij heeft zijn staart in opvouwstand
en wacht tot hij het vrouwtje ziet
dan zingt hij voluit en charmant
zijn mooiste spreidstaartmelodie.
Dan vlamt het roestoranje
boven de brede zwarte rand,
wat is hij mooi geschapen,
ik zie hierin Gods hand.

Hoor je die blauwborst op de paal,
hij imiteert een merel,
versnelt opeens de melodie
tot een lofprijzingssymfonie.
Ver weg antwoordt een wielewaal:
Zo mooi schiep Hij ons allemaal!

Coby Poelman - Duisterwinkel

zondag 15 juli 2018

Vrij!

Lang voelde ik de banden
van wat mij gevangen hield
maar na die preek
voel ik me zo bevrijd,
ik kan wel juichen,
van de daken schreeuwen,
mijn ogen stralen
van hetgeen ons werd verteld.

Ik ben met Wie mij redde
door de dood gegaan,
vanuit het diepe kwam ik boven.
Zijn handen tilden mij omhoog,
Zijn armen strekten zich,
ik zag Zijn meelevende ogen.

Kijk dan, zei Hij
je bent Mijn erfgenaam,
ga nu vrijuit,
Ik geef het je
en leef, leef zonder banden
Ik blijf
binnen je handbereik!

Coby Poelman - Duisterwinkel

N.a.v. een preek over een samenvatting van de Galatenbrief met als lezing Galaten 2 vers 19 en 20.

donderdag 12 juli 2018

Alleen je naam

In de stilte
van mijn slaapvertrek,
met Wie ons schiep
in diep gesprek
noem ik jouw naam.
Hij kent je en
weet als geen ander
wat je hebt.
Niets hoef ik uit te leggen,
alleen je naam
en alles is gezegd.

Ik denk aan Zijn beloften,
aan wat ons wacht,
wat Hij destijds vertelde,
nu helder op doet lichten
in deze donkere nacht.

Ik noem je naam
en vraag Hem kracht.

Coby Poelman - Duisterwinkel

dinsdag 10 juli 2018

Hoor ik Iemand?

In de nacht
klinkt er een zachte stem
met Goddelijke kracht:
Waar blijf je, mijn kind,
Ik wacht.

Coby Poelman - Duisterwinkel

maandag 9 juli 2018

Nu al

Je optrekken
aan Gods beloften
van eeuwig leven
na de dood.

Na de dood?
Voor eeuwig mag je leven
met Gods beloften
hier en nu,

alle dagen
trekt Hij met ons op.

Coby Poelman - Duisterwinkel


Gepubliceerd in de bundel "Beleef de dag!"

vrijdag 6 juli 2018

Zijn welkom nadert

De zondag wordt opeens bewolkt,
gedachten vullen zich met rouw,
hoe lang zul je nog bij ons zijn...

Heer, draag uw kind
en al wie hem omringen,
blijf bij hen in Uw trouw.

Nu breekt er toch een lichtend Licht
over de zondagsrouw,
de Grote Zomerzon glanst,
wachtend in een helder blauw.

Coby Poelman - Duisterwinkel



Zijn welkom nadert
De zondag wordt opeens bewolkt,
gedachten vullen zich met rouw,
hoe lang zul je nog bij ons zijn...

Heer, draag uw kind
en al wie haar omringen,
blijf bij hen in Uw trouw.

Nu breekt er toch een lichtend Licht
over de zondagsrouw,
de Grote Zomerzon glanst,
wachtend in een helder blauw.

Coby Poelman - Duisterwinkel



Bovenste voor een man, onderste voor een vrouw





donderdag 5 juli 2018

Mijn vader

Al zo vaak schreef ik over moeder
maar eigenlijk nooit over hem
terwijl ik zoveel met hem optrok
nog hoor ik soms zijn tweede stem.

Als ik in bed lag bespeelde hij het orgel
ik luisterde stil naar het oefenspel,
de psalmen en gezangen die hij speelde
lukten zonder oefenen ook wel.

Soms denk ik aan hem als ik zaagsel ruik
dan zie ik hoe hij in de werkplaats werkte
wat hij daar maakte vond ik puik
al denk ik dat hij daarvan niet veel merkte.

Als hij het orgel in de kerk bespeelde
mocht ik wel eens bij hem spelen met mijn pop,
ik weet nog dat hij pepermunten deelde
en die van mij was altijd heel snel op.

Ook ging hij wel eens met me schaatsen
zo met de armen overkruist
ik zag de ijzers in het ijs weerkaatsen
we bleven dan heel lang van huis.

We gingen zelfs een keer naar ‘t vuurwerk kijken
maar daarvoor was ik vreselijk bang
en toen ik dat aan hem liet blijken
verliet ik op zijn schouders het gedrang.

Ik was pas negentien toen hij al heenging
hij haalde net de zestig, ’t was zo onverwacht
pas nu ik ’t schrijf komt de herinnering
weer aan zijn liefde en dat geeft me kracht.

De liefde voor muziek die hij me meegaf
die nog na zoveel jaren mij behaagt
troost mij zoals de Herder met zijn staf,
dan voelt het even weer of zijn muziek mij draagt.