Uw genade

Heer, dat ik leef en ademhaal
dat ik mag wonen op uw aarde,
dat er voor mij te eten is
en U wilt zijn mijn Vader.

De lieve kinderen die U schonk
door liefde van mijn liefste,
de frisse lucht, de warme zon,
mijn moeder die mij baarde.

Mijn vader die aan tafel bad,
een huis waar ik kan slapen,
de vreugde van het Christen zijn,
verlossing van het kwade.

Mijn broeders en mijn zusters,
de ochtenddauw, de gaven,
het delen van Uw brood en wijn,
’t is alles Uw genade,
ik dank U daarvoor, Vader.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Gebogen violet

Regenbogend kleurt de hemel

over wie zich overgeeft

aan onontkoombaar dood.

De zuster schijnt in violet,

haar fluistering vormt een gebed.

Verbonden met de stervende,

Zijn kind, Zijn ervende,

neemt Hij de adem die Hij gaf

en leidt vanuit de Hoge

naar ‘t licht van Zonnebogen.

Coby Poelman – Duisterwinkel

Geschreven voor de VUmc poëzieprijs 2015, thema levenseinde

Kunstwerk van Jo van Wiggen

Gebed na Pasen

Dank U Heer
dat in Uw nacht
U ons vrede
hebt gebracht.

Heer,
dat ik elke
nieuwe dag
van Uw Licht
getuigen mag.

Coby Poelman - Duisterwinkel

In Zijn stilte

In deze stille week

probeer ik in Zijn stilte

stil te worden

maar als ik mij begeef

binnen Zijn tranen,

angst en pijn

weet ik dat niemand

met Hem door kan maken

hoe erg het echt

voor Hem moest zijn.

In deze stille week

hoef ik van Hem

alleen maar

met Hem wakker zijn.

Coby Poelman – Duisterwinkel

De positieve kant

In het midden van de pijn
klinkt een positief advies,
probeer toch wat te wandelen
of stukjes op de fiets.

Het brengt me weer naar buiten,
leidt af van negatief,
geeft andere gedachten,
opent weer perspectief.

De stilte rond de middag
stemt vredig en bedaart,
ik zie de grapjes in de tuin,
Gods paradijs op aard.

Veelkleurig kijkt het groen me aan;
heb je nu oog voor ons?
De positieve kant van pijn,
er wortelt iets gezonds.

Coby Poelman - Duisterwinkel