Toen ik nog jong was, rank en pas geplant
had ik geen weet van hoe de wereld was,
ik keek voortdurend naar het weidse land,
hoorde de wind, de regendruppels in het gras.
Alles leek vredig, we leerden de seizoenen,
verloren blaadjes, voelden zachte sneeuw,
botten weer uit, we werden trouwe maatjes,
de tijd veranderde van eeuw naar eeuw.
Door al die jaren heen ken ik geheimen
die ik van jullie en van mensen heb gehoord,
wat heeft men vele breuken moeten lijmen
en troost geput uit ons en uit Gods woord.
Nu weet ik het, de wereld is niet enkel vrede
al lijkt het zo vanuit ons perspectief
maar ik heb wel geleerd uit hun gebeden
dat God de wereld schiep en Hij heeft lief.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Geen opmerkingen:
Een reactie posten