ze groeien naar Uw licht,
hun zongebruinde harten
geheel op U gericht.
Laat U mij naar hen kijken
met ogen van Uw Geest
om stil te ondervinden
wat je in bloemen leest?
U opent mij de ogen
voor deze scheppingspracht,
Uw licht vormt om mijn binnenste
de stralen van Uw kracht.
Coby Poelman-Duisterwinkel
Soms ben ik droevig, niet zo vaak,
maar er gaat zoveel mis.
Dan kom ik stil bij U Heer,
U weet wel wat er is.
Ja, er is overal wel wat,
het is nergens volmaakt
maar het valt soms zo tegen,
dan ben ik echt geraakt.
Als het met U maar goed is,
U bent mijn toeverlaat,
U weet dat het op aarde
niet altijd hemels gaat.
Coby Poelman-Duisterwinkel
verhalen en veel poëzie,
is niet onopgemerkt gebleven,
men maakte op haar tekst een melodie.
Haar woorden leven in gebouwen voort,
in boeken, op het web, in verre streken,
verwijzen naar de vreugde van Gods Woord
en laten het aan liefde niet ontbreken.
Zo hoopt ze te getuigen in elk oord
van ‘t Hemelse wat haar op aard is ingegeven
en spoort ze aan wie naar Gods woorden hoort,
ja schrijf het maar, wie weet red je een leven.
Coby Poelman-Duisterwinkel
zijn wekelijks in de weer,
niet slechts voor hoogtijdagen,
hun inzet is veel meer.
Zij zijn ook brengers van het Woord,
zingen met hart en ziel,
hun kerkenwerk draagt verder,
ze richten op wie viel.
Zo leggen zij de stenen
van ‘t kerkelijk fundament,
saamhorig en bewogen,
voegen elkaars cement.
Een kerkkoor is meelevend,
geroepen door de Heer
om zingend te belijden,
zij geven God de eer.
Wees zuinig op de stenen
die ooit werden gelegd
als doel om te verbinden
zoals de Bijbel zegt.
Bewaar wat werd gegeven
door de geslachten heen
en motiveer dit leven,
wees hierin allen één!
Coby Poelman-Duisterwinkel
en je met Hem verzoenen laat,
is er verbondenheid door Hem,
ontstaat in ons een vredestem.
Als wij verzoend zijn met elkaar,
door Vader Zoon en Geest bewaard,
groeten wij met een heilige zoen,
het is Zijn vorm van liefde doen.
Coby Poelman-Duisterwinkel
