Voorjaarsviolet

 

Een tulpenkoor zingt door de velden,

hoor je het opgetogen lied?

ze willen speels nieuw leven melden,

zijn troosters in verdriet.

Gedragen door het stevig blad

heffen ze zich naar boven

terwijl ze in een kleurenschat

hun goede Maker loven.

Onzichtbaar is hun Dirigent

maar zichtbaar is de maat

waarmee hij leven tot zich wendt,

de adem die ontstaat!

Hoor je het zingend tulpenkoor,

zie je het violet?

Hun lied gaat elke lente door

en eindigt in gebed.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Verrassend uitzicht

Heer,

in dit land

waar bergen schaars zijn

en de dalen minder

klinkt het misschien

een beetje raar

maar U begrijpt mij

als geen ander

wanneer ik zeg

Heer,

als ik U niet had

dan was ik nooit zo

zinvol door de

dalen heen gekomen,

dan had ik nimmer

op die hoge berg gestaan

waar U me van het uitzicht

liet genieten;

het dal dat ik met U

ben doorgegaan.

Er ging geen dag voorbij

of U klom voor mij aan

en telkens keek U

of ik er nog was

en U beloofde:

als Ik toch ooit

uit het zicht mocht zijn,

Ik hóu je in het oog.

Heer,

wat een Lichtglans geeft U

dat ik U kennen mag,

U kleurt mijn leven

met Uw fleur

en steunt mij

dag aan dag.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Uit: "Verrassend uitzicht" (2013)

Een speciale verjaardag

Vandaag ben je jarig,
dat weten we allemaal
maar dat je .. wordt
is toch wel speciaal,
al is het nog geen kroonjaar
noem het een mijlenpaal.
Van harte wens ik jou geluk
in je eigen moedertaal.

Het is weer bijna lente,
de bomen zijn nog kaal,
toch zingen vele vogels,
hoor je die Wielewaal?
Hij zingt voor jou een lentelied
in Koninklijke taal:
Jij bent niet enkel Koningskind,
je wordt ooit Prins gemaal!

Coby Poelman-Duisterwinkel

Recht van spreken

Hij ziet hoe de mens

die ontkenning doorziet

voor waarheid vecht

en vurig pleit voor hen

die tegen onrecht strijden.

Recht zal spreken

Hij die Waarheid is,

onrecht onderging,

lijden herkent.

Coby Poelman - Duisterwinkel

Onzichtbaar aanwezig

 

Het is zo’n vreemde lijdenstijd dit jaar,
de aandacht is verschoven,
het kerkgebouw gesloten,
we mogen niet met groepen over straat.

De dominee preekt in een lege kerk,
de organist speelt de te zingen psalmen,
door onze adem gaan de kaarsen walmen,
we zingen mee vanaf een tabletscherm.

Maar dan word ik geraakt door Jezus’ woorden,
ze zijn zo troostend en zo vol van hoop,
ik laat mijn tranen stil de vrije loop
en wordt getroost door wat ik van Hem hoorde.

Juist nu de toekomst zo onzeker is,
het virus niets ontziend de mens verslaat,
de wereld overal met lege handen staat,
is het geloof in God een ware lafenis.

De woorden die we in de kamer zingen,
ze worden nu het meest intens beleefd,
ik merk hoezeer mijn stem door de emotie beeft
en weet dat Hij ons tot het einde blijft omringen.

Het is ook Jezus’ lijdenstijd dit jaar,
Hij weet als niemand anders van het lijden,
Hij heeft de mens ervan willen bevrijden,
Hij overwon, Hij staat nog altijd klaar!

Coby Poelman - Duisterwinkel